نانوپلاسمونیک

شاخه علمی نانوپلاسمونیک، به عنوان زیر شاخه‌ای از نانواپتیک، به مطالعه برهمکنش نور با نانوساختارهای پلاسمونیکی و تشکیل پلاسمون سطحی در این ساختارها می‌پردازد. مهمترین پدیده اپتیکی مورد بررسی در این علم، تشکیل پلاریتون پلاسمون سطحی در مرز بین فلز و دی‌الکتریک و همچنین تشکیل پلاسمون سطحی جایگزیده در نانوذرات فلزی است.

پلاریتون پلاسمون سطحی پلاسمون سطحی جایگزیده  

 

از مهمترین کاربردهای مورد بررسی در این شاخه علمی می‌توان به مواردی مانند: افزایش بهره ابزارهای نوری شامل انواع سلول‌های خورشیدی نانوساختار، فوتودیودها و نانوبیوسنسورها، افزایش فلوئورسانس مولکول‌ها در مجاورت نانوذرات، کنترل گسیل خود به خودی مولکول‌ها، بلورهای پلاسمونیک، تصویربرداری و درمان تومور اشاره کرد.

 

  تصویربرداری  در پزشکی نانوبیوسنسورها درمان تومور
افزایش فلوئورسانس مولکول فوتودیود افزایش بازده سلول خورشیدی